Hotel Van Wersch Simpelveld

In 1797 bouwde Theodor van Wersch het huis Op gen Trepkes in de Irmstraat in Simpelveld. Zijn kleinzoon Johan Stephaan Hubert (blz 399, XII) getrouwd met Anna Horsmans, verliet dit huis omdat zij in 1865 het pand aan de kerk in Simpelveld gekocht hadden van een koopman uit Aubel voor f. 2.500,- waar hij een café aan huis begon. Bij de geboorte van zoon Johan in 1864 woonde het gezin in de Irmstraat in Simpelveld en waren vader en moeder landbouwers. Maar bij de geboorte van hun zoon Hendrik in juni 1865 zei vader tegen de ambtenaar, bij wie hij de geboorte aangaf, dat hij herbergier was en in het huis bij de kerk woonde. En bij alle kinderen die daarna kwamen zei hij dat ook. Het gezin kreeg 21 kinderen. 
Het begin van Hotel Van Wersch.

hotelvanwerschsimpelveld

Hotel Restaurant H. van Wersch in Simpelveld eind van de 19e eeuw. In ieder geval voor de verbouwing van 1906 toen er een zolderverdieping op gezet werd. Boven de ramen zie je nog de muurankers die het bouwjaar aangeven: 1838. In de loop van jaren werd er regelmatig aan het hotel, café, bioscoopzaal gebouwd en verbouwd.

1904 of 1905
1904 of 1905

Een van hun zonen, Joseph Hubert (Jupke) van Wersch (blz 402, XVIII) (1871-1932), nam als jonge twintiger eind 19e eeuw het koffiehuis / café over van zijn vader. In 1894 sloot hij een deal met de ANWB. In De Kampioen werd toen het volgende artikel gezet:

kamipoen-okt-18941910

Simpelveld3-Hotel-Maxime-fo

Het hotel had rechts nog de grote poort. Die werd in de tweede helft van 1914 vervangen door een winkel.

1913

hotelvanwerschsimpel2

Deze foto werd op een zondag in 1913 gemaakt voor Hotel Restaurant Jos. van Wersch in Simpelveld.
1: Anna van Wersch-Wark
2: op haar schoot Jeu van Wersch
3: Joseph van Wersch
4: Maxime van Wersch
5: Leike van Wersch
6: Tonia van Wersch
7: Leo van Wersch
Deze foto werd toentertijd gemaakt om als reclameaffiche voor het toerisme te dienen. De prijzen voor verblijf en overnachtingen stonden op de folder vermeld, onder andere: logies met ontbijt twee gulden, volledig pension vanaf vier gulden per dag.
De heer links met fiets was meester Habets, die in 1916 de eerste zelfgebouwde radio in het dorp had, waardoor hij in de Eerste Wereldoorlog veel nieuwsberichten uit de eerste hand had. Links naast hem, naast het nummer 2, staat Martin Dusch, de gemeenteveldwachter.

Glazen deur

1914

De poort die rechts lag werd veranderd in een winkel.  En waar de winkel was werd eetkamer. Achter de winkel was een open plaats. Daar achter werd een kamer bijgebouwd en daarachter weer privaten. En helemaal achteraan bleef de waschkeuken. Klik op de foto voor een vergroting.

bron: Archief Rijckheyt Heerlen

1919

In mei 1919 vroeg Jos van Wersch aan het edelacht. Gemeentebestuur van Simpelveld toestemming om een kleine verbouwing binnen te doen. De toestemming kwam één maand later.

Ongeveer 1925

hotel-simpelveld

Foto van vóór 1937. Her staat namelijk de oude kerktoren op. Op de hoek (rechts) is het Bonds-Hotel-Restaurant Jos van Wersch te zien. Deze ansichtkaart is uitgegeven door Fa. Simons uit Ubach over Worms.
De foto is tussen 1922 en 1935 gemaakt. Twee aanwijzingen die dat staven. Het kerkhof dat tegen de kerk aan lag, werd begin twintiger jaren verplaatst. Alleen is de muur nog wel gebleven. In 1935 werd de toren vervangen door nieuwbouw. Op deze foto staat de oude toren nog.

Hotel-Maxime-kaart-1925-INF

Foto gemaakt tussen 1925 en 1928. Na 1925 was het kerkhof aan de kerk verhuisd en in 1937 werd de kerk opnieuw ingewijd omdat onder andere de toren en het schip vernieuwd waren. Op deze foto staat nog de oude kerktoren. Rechts op de foto op een wit bord zie je Gekocht en betaald staan. Dat was een Paramountfilm Bought and Paid For uit 1922 met in de hoofdrollen Agnes Ayres en Jack Holt.

Simpelveld-Hotel-Maxime-fot

Het hotel nog voor de verbouwing van de gevel. Op de foto staan achteraan Jos en Anna van Wersch-Wark, hun dochter Tonia. Karel Godschalk, Leo van Wersch, Op de fietsen zijn Hubert van Wersch en Maxime van Wersch. Hubert Heussen, Piet Meys en in het raam is Jeu van Wersch. De ramen hebben nog blinden.

webli-koe-5-mrt-1926
1926

De radio was in opkomst. Het bleef vreemd voor de mensen: geluid uit een draadje. Vandaar dat er ook demonstraties gegeven werden.

1931

Restaurant-van-Wersch

Helemaal links staat Jos van Wersch (1871-1932), dan twee zonen, Leo (1908) en daarnaast Max (1906). Dan hun moeder Anna Wark (1877-1949).
Wie er rechts staan? Geen idee. Weet u het?
Naast dat zij een hotel restaurant hadden, hadden zij ook een kruidenierswinkel. In de etalage zie je Koffie Hag, Brood eten, Van Nelle Koffie en Thee.

1932

Maxime Joseph Hubert Marie Gerard van Wersch, bakker, stuurde op 12 augustus 1932 een brief naar het college van Burgemeester en Wethouders waarin hij vroeg om de vergunning die aan zijn vader op 14 augustus 1885 verstrekt was op zijn naam te zetten. Zijn vader was namelijk overleden.

1936

Er waren plannen gemaakt om het linkerdeel van het café te gaan verbouwen. Het enige dat wijzigde waren de ramen aan de straatkant. Links op de tekening de bestaande toestand en rechts de nieuwe toestand. Klik op de foto voor een vergroting.

hotel van wersch
bron: archief Kerkrade.

1937

feest

Deze bovenstaande ansichtkaart werd in 1948 verstuurd. Op de foto zie je dat de kerk een nieuwe toren en een nieuw schip heeft. Dus de foto is van na 1937. Opvallend met de vorige foto’s is dat de gevel van Hotel-Restaurant Jos van Wersch vernieuwd is. De twee linkerramen zijn nu gelijk aan de drie rechterramen en de blinden zijn verdwenen. Deze verbouwing was in 1936.

jupke van wersch
1937

1941

In 1941 moest van de Duitse bezetter een lijst komen met opgave van Handwagens, bakfietsen en bestelwagens. De weduwe van Wersch-Wark en Cornelis Berger hadden ieder een handwagen.  Simpelveld telde veetien  mensen die zestien handwagens hadden. Zij woonden in Wijk M, Gaasstraat in Simpelveld. Ook in 1941 was er een inkwartieringslijst voor Simpelveld gemaakt. De weduwe Van Wersch-Wark en haar zwager Leo van Wersch hadden inkwartiering. Maar ook zwager Sampermans en Berger. De weduwe Wark had in haar hotel twaalf officieren en 80 anderen, zoals in de lijst stond. 40 gewone inkwartiering en 40 buitengewone inkwartiering. Dat kunnen wellicht korte verblijven zijn?  Howel de lijst in maart 1941 opgemaakt was, betrof het de periode 1929-1940. In het voorjaar van 1940 was er in Simpelveld een Nederlandse artillerie-eenheid ondergebracht.
In 1941 moest ook opgegeven worden hoeveel eigen paarden men had. De weduwe had één paar (voor de broodkar natuurlijk). Totaal telde Simpelveld 102 paarden. (Rijkheyt: inventaris 3342)

1948

1948

In 1948 deed koningin Wilhelmina na 50 jaar afstand van de troon ten gunste van haar dochter Juliana. Het 50 jarig jubileum werd ook in Simpelveld gevierd.

Vijftiger jaren

hotel-maxime

Hotel Maxime in de vijftiger jaren. Op de ansichtkaart staat aan de achterkant: Hotel Restaurant, Maxime van Wersch, Simpelveld,
Tel. 04452  – 372. Maxime zelf staat achter de auto.

1973

In vergelijk met de vorige ansichtkaart zie je dat  alle ramen, zowel boven als midden en beneden, zijn veranderd. De middelste ramen zijn geverfd. Ook zijn de vlaggen verdwenen. Op de achterkant van de kaart staat: Gerda + Maxime van Wersch.

Na de oorlog nam de oudste zoon van Jupke, Maxime (1906-1977), hier op de foto, het hotel-restaurant over. De naam veranderde hij in Hotel Maxime. Weer later nam diens zoon Maurice het over maar bleef het hotel Maxime noemen.

1981

In de krant van januari 1981 verscheen een bericht dat het hotel Maxime op 31 januari 1981 precies 120 jaar bestond.In dat jaar woonde inmiddels de vijfde generatie van Wersch in het pand. De van Werschen woonden er al vanaf 1861. Feitelijk woonden zij er van 1865. In 1864 woonden zij in de Irmstraat en in 1865 in het huis aan de kerk. Het hotel was in 1981 dus 116 jaar oud. In 2015 was het hotel-restaurant 150 jaar oud. Alleen zaten er toen geen Stamgenoten meer in.

1985

lim-dgbld-31okt1985

Duik in het verleden.
Op 23 november 1894 sloten HUBERT VAN WERSCH –hotelier in Simpelveld-     – en EDO JOHANNES BERGSMA     -voorzitter ANWB- de volgende overeenkomst: De werkende leden van den Algemeenen Nederlandschen Wielrijdersbond zullen tot wederopzeggings toe het recht hebben van het genoemde hotel gebruik te maken tegen het volgend tarief: logies met ontbijt 1  gulden, diner zonder wijn 75 cent, diner met een halve flesch wijn 1,25 gulden en wijnen volgens wijnkaart 20% korting.

Nu, éénennegentig jaren later, bestaat dat hotel-restaurant nog steeds (hetgeen men overigens ook van de ANWB zeggen kan). Het draagt de naam Maxime, is gesitueerd aan de Vroenhofstraat en wordt nog altijd bestierd door ene VAN WERSCH. De vieve, goed van de tongriem gesneden, prima kokkerelende MAURICE. Zij die in het de.gehele dag geopende petit-restaurant van Maxime een snelle hap willen nemen, vinden onder hun bord een groot papieren- servet met een reproductie van „De roeierslunch” van Pierre August Renoir. Zij die méér tijd hebben en in het specialiteiten-restaurant (waarvan de keuken van 12.00-14.30 en van 17.30-21.00 uur geopend is) wensen te smikkelen,  vinden hun tafel gedekt met door de slotzusters (Redemptoristinnen) van Partij-Wittem keurig gewassen en gestreken linnen.

Maurice: „Als ik er met de vuile was aanbel en moeder vervolgens de deur opent, zegt ze altijd: Ah, daar heb je onze zondaar weer!” In hoeverre Maurice van Wersch in strijd handelt met goddelijke of zedelijke wetten, ontgaat mij. Vast echter staat dat hij, naar mijn beste weten, beslist niet zondigt tegen de beginselen van de edele kookkunst. Hij kookt goed, de guitige Maurice. Was het mijn gade niet die in dat Simpelveldse restaurant uitriep: „Zon lekker pasteitje heb ik zelden gegeten!” Een compliment uit de mond van een rasechte Maastrichtse vrouw uit een stad die eens naam maakte met haar met gehakt vlees of gevogelte gevuld gebak van fijn deeg.

De lof gold Maurice’s ,Rouchee des crevettes”, een pasteitje met in armagnac gedrenkte garnalen overgoten met een romige saus. Hoewel er momenteel aan het wild alle eer betoond wordt, blijft  Maurice zijn kalfsvlees roemen. „Prima spul, al zeg ik het zélf. Hij serveert het in creaties onder meer als „Steak de veau Zingara”  (mét uitgebreide garnituur voor 28,50 gulden) en „Steak de veau grandmère” (met champignons en pikante saus voor 29,50 gulden). Jawel, men eet goed bij Maurice.

„Er zijn mensen die in september al hun Kerstmenu reserveren zonder te vragen hoe het er uit ziet”. De sfeer is er echt Limburgs. Ongedwongen, joviaal. En, na enig overleg met de „patron”, drinkt men in die sfeer bijvoorbeeld een Chateau Beaumont, een Haut Medoc cru Bourgeois die voor 25 gulden per fles op de kaart staat. Ik bedoel maar, ook op het vlak van gegist druivesap blijft men er op niveau. Er zijn er niet meer veel die zich per fiets, met in hun achterhoofd wellicht de Léhar-achtige melodie „Darm geh ich zum Maxime…”, naar dit Simpelveldse restaurant begeven.

Vroeger was dat anders. In de destijds met de ANWB gesloten overeenkomst staat onder meer te lezen: Voor de rijwielen der Bondsleden, zoolang zij van het hotel gebruik maken, zal een behoorlijke bergplaats worden aangewezen, waarvoor geenerlei vergoeding in rekening zal mogen gebracht worden“. Tegenwoordig bereikt men Maxime in Simpelveld per auto. Wel of niet in het bezit van een „Diner voor Twee”-kaart, een actie waaraan ook Maurice van Wersch deelneemt.

bron: Limburgsch Dagblad 31 oktober 1985.

1986

maxime-lim-dgbl-29-mrt-1986SIMPELVELD – Hotel Maxime in Simpelveld is één van de bekendere horecagelegenheden in de regio. In de 125 jaar dat het hotel nu bestaat, zorgde de familie Van Wersch er voor dat het hotel met de goede Franse keuken, vlakbij de oude parochiekerk en aan het enkele jaren geleden door de gemeente aangelegde pleintje met de Franse lantaarns, die bekendheid kreeg die het nu heeft.
In 1861 nam Hubert van Wersch de winkel over die gevestigd was in het in 1838 gebouwde pand en begon hierin een café en een kruidenierszaak. In 1905 nam zoon Jupke de zaak over en het is aan diens energieke vrouw te danken dat de zaak werd uitgebouwd tot een klein familiebedrijf. Zij was bekend in Simpelveld, de zeer Frans aandoende mevrouw Van Wersch-Wark, die – heel revolutionair in 1923 – de eerste bioscoop van de bekende Frans Mikkinie overnam en naar Simpelveld liet komen. Zij was de grote zakenvrouw die reeds in 1907 de zaal annex kegelbaan liet bouwen.

Derde generatie
De man van de derde generatie Maxime legde toen als jongetje de eerste steen. De zaak werd naar hem genoemd, maar het duurde tot het overlijden van mevrouw Van Wersch dat hij de zaak kon overnemen en dat was in 1954. Ook hij was- net als zijn vader Jupke- een echt dorpsfiguur, die met de bekende Franse slag alles graag aan zijn eega thuis overliet. De grote familie Van Wersch heeft Simpelveld allerhande topfiguren geleverd. Zo was er een burgemeester, een drogist, een apotheker, een dokter, een gemeentesecretaris Van Wersch. Bovendien waren de Van Werschen erg muzikaal. Toen de harmonie de eerste zaal van het ‘kloosterstadje’ in gebruik nam, was Jupke reeds jaren dirigent. De dirigeerstok van St. Caecilia bleef 35 jaar in zijn handen. Zijn zoons, Leo, Maxime en Hubert speelden ook in de harmonie, behalve op klarinet konden Maxime en Hubert ook goed op de piano uit de voeten. In de tijd van de stomme films in de Witte Bioscoop, speelde Maxime herhaaldelijk de piano.

Veranderingen
Na het overlijden van Maxime nam zoon Maurice in 1973 de zaak over. Er veranderde opeens veel. De Franse stijl werd uitgebouwd, maar de Franse slag verdween. Maître Maurice zwaait zelf de ‘pollepel’, in hotel-restaurant Maxime, in goede samenwerking met zijn vrouw Gerda. Kegelbaan, bakkerij en levensmiddelenzaak verdwenen en daarvoor in de plaats kwam een ‘petit restaurant’ en een specialiteitenrestaurant voor grotere groepen. Maurice zorgt uitstekend voor zijn zaak, want hij wil alles ooit aan zijn zoon Maurice II overdragen. Er is steeds werk aan de winkel in Hotel Maxime.
Het bijna net zo oude kerkelijke zangkoor Harmonie, heeft hier het verenigingslokaal evenals de balletclub, vrouwengilde en mooi meegenomen bij toepasselijke gelegenheden de bloemenvereniging Irene. Sinds 1894 is hotel Maxime een bondshotel van de ANWB, de oude oorkondes zijn nog voorhanden. Het gastenboek liegt er niet om. Veel mensen uit landen in Europa en daarbuiten, waaronder Jan Borla uit Polen die na een geslaagde hartoperatie in Nederland zijn afscheidsdiner in het hotel gaf en daar – getuige de opmerkingen in het boek – zeer tevreden over was. Overigens net als gouverneur Kremers en minister Brinkman en honderden anderen. Het 125-jarig bestaan wordt niet op één dag gevierd, maar het hele jaar door zullen er wat bijzondere evenementen gehouden. Na het seizoen wil Maurice van Wersch een ‘open dag’ houden.

bron: Limburgs Dagblad 1986.

1989maxime-2-lim-gbl-1989

Toen journalist Jos van Wersch in 1989 zijn familielid Maurice van Wersch in diens restaurant bezocht, schreef hij een groot artikel hoe (calorie) rijk hij hier gegeten had. Hij wilde hier in de stijl van La Grande Bouffe ook een dineren. Tussen 13.00 en 17.00 uur gingen heel wat gangen door zijn mond. De fotograaf maakte bovenstaande foto: Het enige moeilijke moment was toen de kok met het derde hoofdgerecht arriveerde, (zesde gang). Het bleek een zeetong van uitzonderlijke grote afmetingen te zijn. Niettemin alleen de graat bleef over.

1994

Maurice staat inmiddels 25 jaar achter de kachel (lees fornuis) van restaurant Maxime.

2012Foto; Nico Scheuder

Foto; Nic Schreuder

Maurice stopte in 2000 met het hotel-restaurant. Het werd door Lily en Nick Schreuder van Maurice van Wersch gekocht. Sinds die tijd is er veel geld en energie gestoken in het eigenhandig restaureren van het complete complex met respect voor historie. Sinds 2010 wonen zij zelf in het penthouse met fantastisch uitzicht op de oude dorpskern. Toen de huurder voorjaar 2012 vertrok, werd dit aangegrepen om ook de binnenkant van het restaurant te vernieuwen. Bij het slopen van de wanden kwamen er oude elementen van de vroegere bakkerswinkel naar voren. Het raam werd in ere hersteld en ook de oude gewelfde plafonds zijn gerestaureerd.

In juli 2012 kwam er een nieuwe huurder, Joost Steinschuld. Hij investeerde in een nieuwe keukeninventaris zodat het restaurant weer aan de moderne eisen voldoet. In gedachte de historie van het pand stelde de eigenaar dat de huurder de naam Maxime diende te hanteren. Het werd Bijmaxime.

Maurice heeft tegenwoordig een kookstudio.

De drie generaties hoteliers:

Wersch-van-Hubert-Joseph-(1maxine2maxine3

bron van enkele foto’s van het hotel: Michael Reinders

Klik hier voor Jupke van Wersch in de Simpelveldse Tak
Klik hier voor Maxime van Wersch in de Simpelveldse Tak
Klik hier voor Maurice van Wersch in de Simpelveldse Tak.

Een Stamgenoten website