Ton van Weersch

2005

ton-en-tonnievan-weersch

Ton van Weersch en zijn vrouw Tonnie van Weersch-Duykers met hun drie kleinkinderen Nikki, Joy en Pitt van Mierlo

2006

ton-van-weersch

Creatief met de pc

Bukken of achter de pc-kast kruipen is niet de favoriete bezigheid van een reuma patiënt. Alle reden voor Ton van Weersch (57) om een horizontaal bedieningspaneel te ontwerpen voor z’n computer.

Nou, dat is een flinke klus geweest? “Inderdaad: vier weken. Ik heb er elke dag een paar uur aan gewerkt.”

 Bent u zo’n techneut? “Ik heb geen technische opleiding gehad, het is gewoon mijn hobby. Vroeger heb ik in de bouw als metselaar gewerkt en later in het bruin- en witgoed. Dus elektra heeft wel mijn interesse gehad. In het seniorenwoningencomplex hier sta ik bekend als een computerfreak.”

Dus ze weten u wel te vinden als het gaat om pc’s? “Ja. En ik wil graag mensen op weg helpen met computers en hun pc helemaal gebruiksklaar maken. Maar daarna moeten ze het zelf doen. Ik heb geen zin om een helpdesk te zijn. Veel mensen vragen zich af wat ze met hun computer moeten doen, naast een briefje typen en wat internetten. Dat komt, denk ik, omdat ze van veel programma’s niet weten hoe die werken. Ik ben altijd bezig met uitzoeken wat je met de programma’s kunt doen. Zo’n vier à vijf uur per dag.”

U bestudeert programma’s? “Ja, ik ben bijvoorbeeld BPM Studio 4 Pro Software aan het leren. Dat is een professioneel pakket voor digitale audio dat veel in cafés wordt gebruikt. Als ik een feestavondje heb, maak ik een karaoke-cd die de kleinkinderen kunnen inzingen. Het beste programma dat er is, vind ik MS Office 2003. Vooral Publisher, daarmee ontwerp ik brieven, visitekaartjes en wenskaarten.”

Uw aanrader of de tip van de dag? “Een mooie tv-kaart. Ikzelf heb er erg veel plezier van. Als mijn vrouw iets wil zien op televisie, dan kan ik achter mijn pc naar een ander programma kijken. Ook kun je zo mooie films opnemen en afspelen.”

Wat vindt uw vrouw ervan dat u zo gek bent op pcs? “Die is ook zeer enthousiast. Ze leert alles van mij, hè. Haast elke avond zit ze wel drie à vier uur achter de computer, om vrouwenmagazines te lezen, spelletjes te spelen of te winkelen met de pc. En als er een probleem is, vraagt ze het aan mij en los ik het op.”

Stel dat uw pc u werd ontnomen, wat zou u doen? “Vissen. Of muziek maken, ik speel al veertig jaar trompet, eerst in een fanfare muziekkorps en de laatste tien jaar in een bluesband.”

Wie: Ton van Weersch
WaarSchin op Geul
Wat; horizontale pc-bediening

Oproep:

Dik een jaar geleden stond het pc-meubel van Ton van Weersch al eens piepklein afgebeeld in Computer Idees Mailbus (nr. 17/’05). Na deze aandacht heeft Van Weersch zo’n vierhonderd (!) e-mails gekregen van lezers die allemaal om een bouwtekening vroegen. Hebt u zich ook laten inspireren door dit pc-meubel? Laat het ons weten. Andere creatieve uitspattingen met de pc (softwarematig en/of hardwarematig) zijn ook zeer welkom.

Van links naar rechts: zelfgemaakt schakelkast je met aan/uit-knop en reset -knop, dvd-brander, dvd-speler, radio, diskettestation, diverse kaartlezers en pc-ingangen, temperatuurlezer van de harde schijf en de processor.

Bron: computeridee week 24, 2006,

2006

ton-van-weersch

Ton van Weersch legt verscholen vijver bloot

Met zijn eigen handen heeft Ton van Weersch uit Schin op Geul de oude viiver vóór zijn deur opgeknapt. Onder het dichte struikgewas is een prachtig stukje natuur vandaan gekomen: ’n aanwinst voor de buurt, vindt Van Weersch.

Het is een drukke bedoening op de vijvers aan de Mauritiussingel in Schin op Geul. Moeder eend is met haar negen jongen op zoek naar eten. Iets verderop zwemt een waterhoentje langs de oever, met vijf kleintjes achter zich aan. “De jongen zijn zaterdag pas geboren”, zegt Ton van Weersch. “Dat is prachtig om te zien: ze sprongen vanuit het ei zo het water in.” Van Weersch (57) geniet met volle teugen van het leven dat zich voor zijn ogen manifesteert. “Kijk”, zegt hij, “daar zit de ijsvogel. Let op, zo meteen duikt hij het water in om een visje te vangen. Hij slaat dat visje vervolgens dood op een steen of een tak, en daarna slikt hij het in. Opgepast. daar gaat-ie.” In het gras langs de oevers huppelt een ander vogeltje wat nerveus rond: “Een boekvink”,legt Van Weersch uit. “Mooi, hè.”

Van Weersch heeft de vijver de voorbije maanden met eigen handen blootgelegd en vergroot met een tweede plas. “Ik heb vijfendertig jaar in Valkenburg gewoond”, vertelt hij. “Vorig jaar zijn mijn vrouw en ik teruggekeerd naar Schin op Geul. Vanuit mijn jeugd – ik ben een steenworp verderop geboren – wist ik dat hier ergens een beekje moest lopen. Ik ben op zoek gegaan naar dat beekje en heb bij toeval deze verscholen vijver ontdekt.” De vijver aan de Mauritiussingel is destijds aangelegd door Horsch Debie. ..Een iaar of zeven geleden is Horsch overleden “, zegt Van Weersch. Sindsdien heeft niemand meer naar die vijver omgekeken. En als je de natuur haar gang laat gaan, dan gaat het snel: binnen de kortste keren is het terrein helemaal overwoekerd door struiken en zie je van die vijver helemaal niks meer.”

Op een goeie dag is Van Weersch op eigen houtje begonnen met het schoonmaken van de vijver.
“Nee, ik heb vooraf niet gevraagd of dat mocht”, geeft hij toe. “Ik zou ook niet weten aan wie ik toestemming had moeten vragen: volgens de een is dit terrein van de gemeente, volgens de ander van Stienstra, maar waarschijnlijk is het van niemand. Ik ben gewoon aan het werk gegaan; als dat niet had gemogen, hadden ze me dat wel gezegd.” Hij heeft vervolgens van alle kanten hulp gekregen. De gemeente Valkenburg aan de Geul heeft hem geholpen met het uitbaggeren van de tweede vijver. “Daar heb je zo’n machine voor nodig”, legt hij uit, “en die heb ik uiteraard niet.”

Het slib is verdeeld over de oevers, zodat ook die er weer netjes bij liggen. Enkele jongens uit de buurt – Bart, Riek en Koen Stevens, Kevin en Melvin Bartels en Niels Bemelmans – hebben een handje toegestoken bij het bedekken van de drassige oevers met houtsnippers. “Ik heb die jongens beloofd dat ik er een visvijver van maak”, zegt Van Weersch. “We zetten hier straks wat voorntjes en andere witvis uit voor die knapen.” Rond de vijver heeft Van Weersch een bankje en een duivenhok neergezet. In een van de bomen heeft hij een nisje uitgesneden voor een Mariabeeldje. “Zelf ben ik niet zo kerks”, geeft hij toe, “maar ik weet dat oudere mensen dat prachtig vinden.” Kleine aardigheidjes, zegt hij, waarmee je zo’n plekje toch iets bijzonders kunt geven: ..Als je zelf de handen uit de mouwen steekt, hoeft het allemaal geen duizenden euro’s te kosten.” De visvijver van Schinop Geul wordt zaterdagavond om 19.30 uur officieel geopend door wethouder Jet Kleijnen van Valkenburg. Aansluitend is er een barbecue voor de buurt.

Bron: door René Willems.

Klik hier voor Ton van Weersch in de Losse Takken.

Een Stamgenoten website