Nicolaas Joseph van Weersch (!) was de zoon van Franz van Weersth en Petronella Heinrichs uit Eupen. Hij werd hier op 31 augustus 1879 geboren maar trouwde in Luxemburg stad op 25 april 1907. De ambtenaar schreef geen van Weersth maar van Weersch in de akte. Hij trouwde met Julie genannt Katharina Haller die in Waldhausen op 5 september 1864 geboren was. Zij overleed als weduwe op 5 oktober 1931 in Aken als dochter van Melchior Haller en Sophie Margaretha Beissweinger /Beisswenger.
Bij zijn huwelijk was Nicolaas Joseph van Weersch, handschuhschneider, 27 jaar. Daarnaast voerde hij een herberg in de Heiliggeiststrasse.(= Rue de Saint Esprit), stad Luxemburg. Vandaar dat tijdens hun huwelijk de ambtenaar hem de volgende beroepen gaf: gantier et cabaretier.
2 februari 1899: l’Independance Luxembourgois: Zijn vrouw Julie Haller was gescheiden van Jean Pothas. Zij hadden op de Vismakrt (Marché aus Poissons, een tabakszaak en een wijnhandel.
9 mei 1908: Bürger-und Beamten Zeitung:
Falliment. Durch Urteil des hiesigen Handelsgerichtes von Dienstag wurde der in der Fleischerstraße wohnende Wirt van Weersch (Café zur Clausener Halt, Inhaberin Witwe Haller⸗Pothas), in Falliment erklärt
Fleischerstraße – Rue de Boucherie 11. In 1934 nog steeds een café met deze naam op dit adres.
22 september 1909: Der Landwirt: Van de hospita Van Wersch-Pothas werd op de Piquet een gouden ketting gestolen. De ketting werd teruggevonden want een vriend van haar had hem gekocht.
Zigaretten / Tubakfabriken zu Lëtzebuerg – Fabriques de tabac et de cigarettes au Luxembourg – Zigaretten- Tabakfabriken in Luxemburg
Händschefabriken zu Lëtzebuerg – Manufactures de gants – Ganteries au Luxembourg – Handschuhfabriken in Luxemburg
Nicolas van Wersch staat ook in verband met een sigarenfabriek in Luxemburg.
9 augustus 1913: Luxemburger Bürger Zeitung: Nikolaus Van Wersch won de eerste prijs bij Societe Colombophile Le Centre, Luxemburg Station, bij de vlucht van jonge duiven van Laferté-sous Jouare, 232 km van Luxemburg.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog raakte hij in juni 1915 zwaar gewond. Hij diende bij het Duitse Reserve Infanterie Regiment, nr 130., 1e Batallion, 4e Kompagnie. Dat was bij de slag tussen 18 en 20 februari 1915 bij Mannheim. Nicolaas werd op het oorlogskerkhof van Mannheim begraven.
Zijn naam staat op het herdenkingsmonument in de kerk van Eupen als een van de velen die in de oorlog stierf.
Dit monument werd in 1925 door de Eupener beeldhouwer Christian Stüttgen gemaakt. Na de Tweede Wereldoorlog werd er een marmerren bord bijgezet waarop staat: „1940–1945 IM GEDENKEN AN DIE TOTEN UND VERMISSTEN DES KRIEGES.
Klik hier voor Nicolaus van Wersch in de Simpelveldse Tak.