Lieke van Wersch

2009

Lieke-2009-09-16-Amersfoort
16 september 2009

lieke-krant-fotoLieke van Wersch (rechts) met links burgemeester mevrouw van Vliet van Amersfoort bij de uitreiking van een “pluim” en een oorkonde voor haar dertig jaar vrijwilligerswerk voor de Amersfoortse Keistadfeesten in september 2009 Lieke van Wersch,

Pluim voor Lieke

Amersfoort- Op de Groenmarkt was zondag een jubileum bijeenkomst in het kader van de veertigste en tevens laatste editie van de Keistadfeesten voor relaties, sponsors, (oud¬)acc’ers, (oud-)medewerkers en vrienden van Keistadfeesten. Deze bijeenkomst was tevens een reünie waar oud.bestuursleden, veel oud-medewerkers en de huidige crew aanwezig waren. De reacties op het  besluit van het ACC-bestuur om te stoppen waren wisselend. Begrip was er zeker voor deze beslissing en het gekozen moment. na een korte toespraak van voorzitter Kees van Engelhoven nam burgemeester mevrouw Van Vliet het woord. Zij stond kort stil bij het feit dat de Keistadfeesten aan het begin hebben gestaan van alle evenementen in Amersfoort. Zij bedankte de Amersfoortse Contact Commissie, de organisator van de Keistadfeesten (en ook van Sinterklaasstad) voor de inzet van de afgelopen veertig jaar. Ook werd een van de vele vrijwilligers in het het zonnetje gezet. Namelijk Lieke van der Kemp-van Wersch. Zij is sinds 1980 aan de Amersfoortse Contact Commissie verbonden. Zij kreeg uit handen van de burgemeester een bijzondere ‘pluim’ en een oorkonde. Na de burgemeester sprak Fons Voers, 20 jaar programma-manager marktstad en kunstmarkt samen met zijn vrouw Ditty de genodigden toe. Ook hij bedankte een aantal mensen en hij verraste hen met een bijzonder cadeau: Amersfoort 750 jaar gevangen in skyline schalen van kunstenares Karin Velthoven.

bron: Amersfoort nu, 16 september 2009
foto: Jan van Alphen

1987

telegraaf-8-apr-1987

Vrouwen gaan op jacht

Door Marjolein Schipper

Austerlitz, woensdag.
Als er iets van oudsher altijd een mannenterrein is geweest, is het wel de jacht. Kwamen duizenden jaren geleden de stoere holbewoners al trots met een everzwijn op de rug weer thuis, ook anno 1987 bestaan er in Nederland nog drie jachtverenigingen waar bijna alleen mannen lid van zijn. Eén van hen, Jachtvereniging Soestdijk, wil vrouwen kennis laten maken met de kennelijke geneugten van de jacht en organiseert op zaterdag 11 april een zogenaamde “Ladies Hunt”.

Niet dat de deelnemende vrouwen nu en masse achter een zielig konijn of hert aan gaan jagen: “Dat mag helemaal niet in Nederland,” weet Lieke van der Kemp, die tijdens de jacht de honden zal begeleiden. : Het wordt een zogenaamde slipjacht, We leggen een nacht lang een lap in het hok van de vossen die daarna nogal doordringend ruikt. Daarmee wordt er een spoor getrokken door de bossen.”

“De veertig jachthonden, speciaal opgeleide Foxhounds, volgen dit spoor en wij volgen te paard weer de honden,. Heel spannend want je weet van te voren natuurlijk niet welke route er is uitgezet,” aldus Lieke, één van de weinige vrouwelijke leden van de vereniging. “Er zijn ook nog allemaal regels waar je je tijdens de jacht aan moet houden. De honden gaan bijvoorbeeld altijd voor, en ook de hondenbegeleidster oftewel “whippers-in”. dat ben ik in dit geval heeft voorrang.”

Afschuw
De vereniging organiseert wekelijk dit soort jachten, alleen nemen daar bijna uitsluitend mannen aan deel.  “Vrouwen hebben vaak van het woord jacht al een afschuw, bovendien heerst altijd het idee dat het allemaal verschrikkelijk hard gaat en gevaarlijk is. Daarom organiseren wij ook deze “Ladies Hunt” om te laten zien dat het heel erg meevalt. Natuurlijk gaan we wel met een hele groep in galop achter de hele groep aan, maart er wordt in drie etappes gereden. Elke keer leggen we een stuk of drie a vier kilometer af, tussendoor houden we een pauze.”

In de kennel laat Lieke de veertig honden zien, die zaterdag meegaan. Als ze haar in het oog krijgen, wordt er een oorverdovend en zeer enthousiast geblaf aangeheven, iets wat alleen maar erger wordt als Lieke de speciale jachthoorn tevoorschijn haalt en er op blaast. “Het leuke van de jacht vind ik zelf dat het wel spannen is maar dat er geen sprake is van een wedstrijdelement, “ vertelt Lieke, met moeite de honden van zich af houden.

“Je hoeft niet koste wat kost degene die voor je rijdt in te halen. Integendeel, dat mag meestal zelfs helemaal niet Bovendien kunnen de honden het spoor bijster raken, en dan ik het echt een heel gezoek om het weer te vinden.”

Evenals haar mede-jaagsters, zal Lieke een speciaal jachtkostuum dragen, bestaande uit groene jas met bolhoed. “We volgen de traditie trouw op het uiteindelijke verscheuren van de prooi na. Dat zou ook niet echt lady-like zijn.”

bron: Telegraaf 8 april 1987

1985

AMERSFOORT – “Toen ik vanmorgen opstond kon ik het wel voelen”, vertelt Tom van Ek, de man, die zich tijdens de komende Keistadfeesten in de huid en de kledij van Everard Meyster zal steken, als we met hem en met zijn echtgenote, voor anderhalve week, mevrouw Lieke van der Kemp van Wersch praten over de rol, die zij in de komende weken in het Amersfoortse gebeuren gaan vervullen. En dan doelt hij op de rit te paard, die hij de vorige dag – voor het eerst na jaren – weer gemaakt heeft

TE PAARD
Misschien tekent dat de wijze, waarop Tom van Ek zich voorbereidt op zijn “rol: “Ik vind het wel leuk om aan de figuur Everard Meyster meer inhoud te geven!”
………..
Hoe word je Everard Meyster? Het antwoord is niet zo moeilijk. Tom van Ek, beslist geen onbekende in de kring van de Amersfoortse amateurtoneelwereld, was tijdens het St. Nicolaasgebeuren in 1979 de centrale figuur en zo kwam de commissie “optochten” van de ACC met de vraag of hij bereid was de rol van Everard Meyster te spelen. Dit uiteraard in overleg met de Poorterij van Amersfoort, waarin de heer Van Ek de funktie van voorzitter van de technische commissie vervult. “Maar ik heb wel als eis gesteld, dat ik mijn eigen vrouw mocht kiezen”.

IDEALE VROUW SNEL GEVONDEN
Dat zoeken naar Agatha heeft, ondanks het feit, dat ze “een schaap met vijf poten” moest zijn niet zo erg lang geduurd. Gelet op het gegeven, dat ze ook een amazone moest zijn, die op een dameszadel kon rijden, leidde overleg binnen de Poorterij direkt in de richting van mevrouw van der Kemp. Via het moderne communicatiemiddel, de telefoon, nam Everard Meyster kontakt met haar op: “de stem deed al genoeg!”  En zo gebeurde het, dat de Heer van Nimmerdor enkele dagen later met de auto zijn vroegere jacht gebied introk, door het feit, dat hij zijn leesbril vergeten had en dus niets op de plattegrond kon zien, een half uur door Leusden moest rijden voor hij op de Rietgors terecht kwam.

En zo zullen Tom van Ek en Lieke van der Kemp op vrijdagavond 29 augustus als Everard Meyster en Agatha Schaap tijdens de openingsceremonie de Hof opkomen.

HISTORISCH ZO VERANTWOORD MOGELIJK
“Ik zal het op andere wijze doen als mijn voorgangers, over wie ik beslist niets ten nadele wiI zeggen. Bovendien: ik moet mijzelf nog maar bewijzen. Maar we – Agatha en ik – zijn laaiend enthousiast, vinden het een hele eer om het te doen.”
………..
Dat brengt ons op de kleding van Everard Meyster en zijn echtgenote voor dit jaar. Kleding, die historisch zo verantwoord mogelijk zal zij, die grotendeels “eigen maaksel” zal zijn, waarvan slechts enkele accessoires gehuurd zullen worden. Eigen maaksel, dat brengt ons op de term “doe-het-zelvers”. En die term is zeker op Everard Meyster en Agatha van toepassing, want niet alleen maakt Tom van Ek de kostuums zelf, hij gaat zijn echtgenote ook bewegingsles geven, terwijl zij hem paardrijles geeft. Bovendien schrijft Everard Meyster zelf zijn teksten.

Vast staat in elk geval dat ze met hem voor het voetlicht zal komen tijdens de openingsceremonie op de Hof, tijdens de stadswandeling en de historische maaltijd op de Appelmarkt op zondag 31 augustus, tijdens de grote Keitrekoptocht op zaterdagmiddag 6 september. Dan rijden ze beiden te paard. Everard Meyster op het paard Vos van het Amersfoorts ruitercentrum, Lieke van Wersch die nauw betrokken is bij die manege van de Leusderweg – als Agatha op haar eigen paard Casper.

Lieke van der Kemp vertelt, dat ze Casper al dertien jaar heeft, dat ze in Gorssel – de voorloper van het huidige hippisch centrum in Deurne – in het paardenvak is opgeleid, het instructeursdiploma bezit. En dat terwijl ze, toen ze op haar elfde jaar van Amsterdam naar Alphen aan den Rijn verhuisde, “als de dood was van het paard van de groenteboer op de hoek.” Zoontje Jasper (5 jaar) is al even weg van paarden, heeft een eigen pony, terwijl de heer Van der Kemp voorzitter is van de Amersfoortse Ruiter Club.

Het is overigens niet de eerste maal, dat Lieke van der Kemp te paard aan een optocht meedoet, want in 1977 – bij het 120-jarig bestaan van Leusden – heeft ze als ridder – in volledig harnas met gesloten vizier – meegereden.

bron: De Stad Amersfoort, 20 augustus 1980
tekst: H. J. Poots

1973

lieke van werschDe Leidse Courant van 1973 schreef dat M. Ripping (links) nog even voorzitter was van de Alphense Ruiters. Hij reikte voor de laatste maal de wisselbekers uit aan de clubkampioenen.
Van links naar rechts: M. Ripping, Kees Hulscher, Dick Hulscher, Gert Ripping, Coby van Muijen en Lieke van Wersch.

1967

Naast deze commissie geeft Lieke ook nog paardrijles. Dit is een oude liefde van haar. Al vroeg begon zij in de paardenstallen van Avifauna te werken en deed andere klussen. Al snel werkte zij zich op tot bedrijfsleider van de manege.

Zij heeft haar paardrijles-instructiediploma sinds 1972 en sindsdien heeft zij ervaring opgedaan in vele vormen van paardensport. Het rijden in dameszadel is echter het neusje van de zalm voor haar. Zij staat vooraan in de dameszadelsport. Ook heeft Lieke diverse artikelen geschreven voor o.a. Hoefslag-Junior.

Jeugdige Lieke

Klik hier voor haar website over paardrijlessen.
Klik hier voor haar secretariële support.
Klik hier voor Lieke van Wersch in de Heerlense Tak.

Een Stamgenoten website