Johannes Cornelis Gieben (Joop Gieben) werd op 9 december 1914 in Den Haag geboren uit slager Hendrikus Eduard Gieben en Dimpha Maria Keij die aan de Van Bassenstraat woonden. De militaire dienst trok hem en op 3 februari 1937, 22 jaar oud, werd hij verbonden voor den Overzeeschen militairen dienst zoowel in als buiten Europa voor vijf jaren als buitengewoon dienstplichtige. Enkele maanden later kreeg hij een premie van ƒ 100 voor uitzending naar het buitenland. Dus scheepte hij zich in april van dat jaar met zijn maten in aan boord van de Dempo en vertrok met goed weer om 17.00 uur naar Batavia. Zoals gewoonlijk kwamen zij een maand later aan in Tandjong Priok. Er werd gasolie ingenomen en het schip vertrok de volgende dag naar Soerabaja.
Doordat Joop Gieben voor vijf jaar getekend had, werd hij automatisch de Tweede Wereldoorlog ingetrokken. Hij zat inmiddels als fourier bij de KNIL en werd door de Japanners gevangen genomen. Dat waren geen lieve jongetjes. De Jappen brachten hem als gevangene in 1943 naar Bangkok waar hij aan de Birma spoorlijn. moest werken. Pas twee jaar later, op 30 augustus 1945 werd hij overdragen aan de geallieerden.
Joop Gieben kwam op 23 mei 1946 met de Nieuw Holland aan in Amsterdam. Aan boord waren 1063 gerepatrieerden. Je zou denken dat hij genoeg had van de oorlog. Maar nee, in februari 1947 ging hij als militair terug naar Indië. Het was koud die maand. Een ijsbreker moest de Maas openbreken zodat de Johan van Oldenbarnevelt midden in de nacht het zeegat kon uitvaren. De krant schreef: Vannacht is na eenige dagen uitstel de „Johan van Oldenbarnevelt” naar Indonesië vertrokken. Aan boord bevinden zich bataljons van het 4de, 8ste en 11de R. 1., de 2de en 3de sectie veldbatterijen, een detachement mariniers, een detachement tandartsen en een afdeeling „Indische vorming”.
Op 6 februari 1947 werd hij eervol uit dienst ontslagen en kreeg de bronzen medaille, echter zonder gesp. Nu moest hij een baan zoeken. Die vond hij bij SAIP: Stichting Administratie Indische Pensioenen. Zelf kreeg hij ook een leger pensioen van ƒ 42 per maand. Dat werd in 1949 verhoogd naar ƒ 43.
Het is onbekend hoe en waar hij zijn vrouw ontmoette, maar hij trouwde in Den Haag in september 1951 met Gerdina van Weers, ook geboren in Den Haag op 1 februari 1919 en dochter van Henk van Weers, bankwerker, en Stien Kloor.
De eerste jaren woonden zij in Den Haag waarna zij in 1959 naar Rijswijk verhuisden. Zijn werkgever, het pensioenfonds ADP waar SAIP onderdeel van was, verhuisde in 1973 naar Heerlen, als “compensatie” voor het sluiten van de mijnen. Het gezin van Joop en Dien bestond inmiddels uit drie kinderen. Zij verhuisden mee. De Volkskrant schreef dat slecht 1/3 van de 120 man sterke bezetting meeging.
Joop Gieben overleed hier op 8 maart 1980, zijn vrouw Dien van Weers op 5 juli 2004.
Voordat Joop Gieben in 1951 met Dien van Weers trouwde, had hij al contact met haar jongere broer Jan (1920-1979) die toen in Bergen op Zoom woonde. Toen die in 1947 trouwde, schreef Joop vanuit Batavia onderstaande brieven.
Brief per Luchtpost, In actieve dienst
(Te openen op 12 Mei s.v.p.)
aan
Den Heer J. van Weers,
Wouschestraat 3
Bergen op Zoom
Holland
Afz:
J.C. Gieben
Fourier K.N.I.L.
nr. 92318
Palace Hotel
Krekot
Batavia
Batavia, Prinsjesdag 1947 (dat was 8 maart, de verjaardag van prins-stadhouder Willem V (1748-1806)
Beste Jan en Nelly
Laat ik allereerst beginnen Jullie beiden te bedanken voor de ondertrouwkaart (was op 14 maart 1947) die ik kortgeleden heb ontvangen. Daarin gelezen dat op 12 Mei Jullie in het huwelijksbootje stappen. Als ik op de brief zet op 12 Mei te openen, dan hoop ik ook, dat de brief op Jullie huwelijksdag thuisbezorgd wordt.
Jammer genoeg kan ik niet bij de huwelijksplechtigheid aanwezig zijn, maar laat ik dan beginnen Jullie beiden van harte geluk te wensen met de Verbintenis en ik hoop, dat de Allerhoogste Jullie huwelijk mag zegenen. Tot Jan persoonlijk zeg ik dit: Jan, van harte gefeliciteerd en zorg goed voor Nelly en houd haar ik ere! Tot Nelly, ook van harte gefeliciteerd en maak de beste potjes voor Je Jan klaar en stop z’n sokken goed! Het behoeft geen betoog, dat deze dag voor Jullie beiden een onvergetelijke zal worden, immers naar deze dag wordt door hen, die het Sacrament van het huwelijk gaan ontvangen, met vreugde uitgezien en zo’n dag is de mooiste dag in het leven van 2 mensen, die zich aan elkaar verbinden. Ik behoef Jullie zeker niet de vertellen, dat ik graag aanwezig zou zijn bij de plechtigheid, maar ik kan niet overwippen.
Vergeet echter niet, dat ik deze dag in gedachten bij Jullie ben en ik zal op de klok kijken als het in Holland 10 uur is, dan weet ik, dat Jullie geknield voor het Altaar liggen. Lach nou niet, Jan, want 12 Mei vergeet ik niet, ik het het al op de kalender genoteerd! Ik weer zeker, dat 12 Mei een zeer prettige dag zal worden, daar staan Jullie allen borg voor. Ik heb dat wel geconstateerd tijdens m’n verlof in het Haagje,dat Jullie wel weten, hoe er gefeest moet worden.
Jan en Nelly, Jullie beiden beloven mij dat Je een “slokkie” op m’n gezondheid neemt. want dat heb ik wel nodig!.
Jan en Nellij, ik ga eindigen, Nogmaals wens ik Jullie veel geluk en een plezierige dag. Alvorens m’n pen neer te leggen, wil ik U, Mevr. van Weers, nog van harte feliciteren met het huwelijk van Jan en Nelly. De anderen hetzelfde en allen een prettige dag toegewenst van
Joop Gieben.
Batavia, Zondag 13 juli 1947
Beste Jan en Nellie,
Beter laat, dan nooit, wordt wel wel eens gezegd en dat betreft m’n late beantwoording van Jullie brief. Vanmiddag heb ik de pen opgenomen en steek van wal. Met genoegen heb ik gelezen, dat Jullie trouwdag prachtig verlopen is en dat het een dag geweest is, die niet gauw vergeten zal worden. Hoewel er bijna een kink in de kabel gekomen is, door de late aankomst van Je Moeder, die gelukkig het feest nog heeft kunnen meemaken. Dat zou wat geweest zijn, als Zij niet aanwezig was geweest! Gelukkig is dat niet het geval geweest en heeft het feest ongestoord voortgang kunnen vinden. Ik vind het voor mij zelf leuk, dat ik. nog wat heb kunnen doen, zij het met een blommetje en een telegrammmetje. Maar het was goed gemeend hoor!
Niet vergeten wil ik de mooie foto’s, die ik van Dientje heb gestuurd gekregen. Nellie, Jij staat er wel een beetje ernstig op, maar dat komt van de emoties zeker. Hartelijk bedankt, voor de foto’s hoor!
Jan, Jij vraagt, hoe het staat met de rijst en koffie die ik beloofd heb, te zullen sturen.
Ik heb verleden maand een mandje met diverse tropische heerlijkheden verstuurd o.a. koffie, thee en enige zakjes specerijen. Ik mocht niet meer versturen dan 5 kg. en mocht daar niet boven gaan. Vraag aan Je Moeder, of Je een beetje kunt krijgen,dat staat zij wel af!
En hoe gaat het in de huwelijksstaat? O.K. natuurlijk en kunnen het saampjes goed vinden. Dat schrijft Dientje tenminste. Houdt het zo, dan is het voor elkaar.
Graag wil ik van Je uitnodiging gebruik maken, om eens naar Jullie toe te komen, als ik weer in Holland kom. Dat kan al heel vlug zijn
En Jan, hoe bevalt Je Bergen op Zoom? Het is geen Haagje, is ’t niet? Maar Je vindt Je gezelligheid wel thuis bij Nellie, daar zorgt zij wel voor en als ik mij niet vergis,dan heb Je gratis roken! Dat is een beroerde kwestie in Holland, dat lees ik hier in de couranten. Het is hier van het zelfde laken een pak. Wij krijgen wel rokertjes van de dienst verstrekt, maar een straffe roker, komt tekort. Men betaalt ƒ 2,50 à ƒ 3.- voor een pakkie zwarte sigaretten, dezelfde prijs als in Holland.
Is het in Holland een duur leven, hier is het ook niet goedkoop. Men betaalt hoge prijzen voor allerlei spullen en menige beurs is niet toereikend om dat alles te kunnen betalen. Als die Republikeinen nou maar een de gebieden open zetten en niet blokkeerden, dan gaat het beter, maar ze willen niet, dat lees Jullie wel uit de couranten.
Jan en Nellie, ik ga eindigen, Voor dat te doen wens ik Jullie beiden nog het allerbeste en ik hoop, dat ik Jullie t.z.t. nog met een bezoek kan vereren.
De hartelijke groeten en ik zeg maar
Tot Kijk!
Joop.
In de brief links worden zwarte sigaretten genoemd. Het Eindhovensche Dagblad van januari 1947 schreef hierover:
Zwarte Cigaretten
’s-Rijks zwarte cigaretten.
Op een persconferentie heeft de heer L. de Waal, hoofd van de afdeeling propaganda van het landelijk bureau Nederland’s Volksherstel mededeelingen gedaan betreffende den verkoop van importsigaretten, ten bate van het Fonds Noodgebieden.
Deze cigaretten zullen door middel van den normalen handel aan het publiek ter beschikking worden gesteld. De te verdeelen cigaretten worden gebanderolleerd verkocht onder aanduiding „hulpactie”. Op deze cigaretten moet de tabakswinkelier een verplichte toeslag van f 3.– heffen, welk bedrag geheel ten goede komt aan het werk voor de oorlogsslachtoffers. De normale winst voor den winkelier is gelegen in den banderolleprijs. De prijzen van deze cigaretten zullen varieeren van f 1.20 tot f 1.64, vermeerderd met den toeslag van f 3. in totaal zullen 1.000.000 pakjes cigaretten in omloop komen. Zooals bekend komt de opbrengst van de cigaretten-actie ten goede voor huipverleening in individueele gevallen bij de aanschaffing van textiel in de vier noodgebieden incl. het eiland Goeree-Overflakkee. Van de netto-opbrengst van f 3.000.000 zal voor de extra textielvoorziening f 600.000 worden bestemd. Het restant van f 2.4 millioen wordt besteed in overleg met de Nederlandsche regeering.
De verkoop van de import cigaretten zal vermoedelijk tegen het einde van deze maand een begin nemen. Van de zijde van het rijksbureau voor tabak werd bij monde van den directeur, den heer A. Polak, nog medegedeeld, dat aan de winkeliers welke import-sigaretten verkoopen, garantie is gegeven, dat zij geen schade zullen lijden, wanneer niet alle import-cigaretten worden verkocht. In verband met loopende geruchten ontkende de heer Polak ten stelligste, dat binnenkort andere import-cigaretten voor den verkoop beschikbaar zouden worden gesteld. De overheid, aldus de heer Polak denkt er niet aan, om import-cigaretten beschikbaar te stellen, alvorens vier rantsoenen per zullen worden verstrekt.
Wat betreft de verkoop van de import-cigaretten voor het Fonds Noodgebieden wordt nog medegedeeld, dat de tabakswinkeliers, die in deze actie worden ingeschakeld, herkenbaar zijn aan een speciaal raambiljet
Klik hier voor Joop Gieben in de Haagse Tak.