Jan van Weers

2011

jan-van-weersSinds 1970 is Jan van Weers veertig jaar voorzitter van het bestuur van de Biologische Tuinvereniging Drienerlo verbonden aan de Universiteit van Twente. In 2011 nam hij afscheid.

2009

Jan van Weers, koninklijk onderscheiden.

De heer Van Weers heeft zich vanaf 1995 zeer verdienstelijk en betrokken ingezet voor mensen en instellingen in Oekraïne. Decorandus wordt omschreven als een bindende figuur, die een hecht team van vrijwilligers tot stand heeft weten te brengen. Zijn inspanningen hebben geleid tot de zeer gewaardeerde Stichting Onderwijs Twente-Oekraïne (SOTO), tastbare resultaten voor de partnerinstellingen in Oekraïne, tot verruiming van het blikveld voor vele leerlingen van Twickel College en tot een solidarisering van gezinnen in de Moeder Theresa Parochie met het lot van Oekraïense kinderen. Naast bovenstaande verdiensten is de heer van Weers vanaf 1973 tot op heden bestuurlijk verdienstelijk voor de Biologische Tuinvereniging Drienerlo. Hij is de drijvende kracht geweest bij het realiseren van: waterputten, ringleiding water, koude bak, bessenkooi en een professionele sproei-installatie. Daarbij wist hij altijd wegen te vinden om zo efficiënt mogelijk met middelen en materiaal om te gaan. De waterputten zijn bijvoorbeeld op ouderwetse manier met de hand gegraven met behulp van eerstejaarsstudenten tijdens hun introductie. Toen de Biologische Tuinvereniging Drienerlo de gereedschapsruimte op moest geven wist de heer Van Weers, in onderhandeling met de Universiteit Twente (UT), dit om te zetten in een verbetering, namelijk in een nieuwe ontmoetingsruimte annex gereedschapshok, gefinancierd door de UT. In 1990 was de heer Van Weers mede-oprichter van het personeelskoor De Kringzingers van de Universiteit Twente. Tot op heden is hij als voorzitter actief. Vanaf 1984 tot heden is decorandus als medeoprichter/voorzitter en commissielid verdienstelijk voor het Twents Byzantijns Koor.

bron: Hengelo’s Weekkrant, 29 april 2009 

Noot: Jan is nog steeds secretaris van SOTO. Hij schreef zelf:

In 1997 heb ik  met het Twents Byzantijns Koor een concert reis gemaakt naar Oekraïne daar heb ik toestanden gezien die om hulp vroegen. Een jaar later ging ik met de VUT en wilde met mijn vrije tijd daar een nuttige invulling aan geven. Een paar oud UT collega’s heb ik bereid gevonden ook hun schouders daar onder te zetten. Op 23 maart 1998 zaten we bij de notaris om de akte te ondertekenen. We hebben eerst een oriëntatie reis (op eigen kosten) gemaakt om indrukken op te doen en ons doel vast te stellen. Al vrij snel ging een eerste hulp transport naar Oekraïne. Maar we wilden naast de humanitaire hulp ook aandacht besteden aan culturele uitwisselingen. In 1999 gingen we met 14 Twickel College leerlingen uit Hengelo (O) in twee mini busjes naar Oekraïne, op de terugweg brachten we ook een bezoek aan het concentratie kamp Auschwitch. De Twickel leerlingen werden onder gebracht bij leerlingen van het Lyceum in Novoyavorivsk. Een half jaar later werd een tegenbezoek door de leerlingen van het Lyceum uit Novoyavorivsk gebracht. SOTO heeft deze uitwisselingen vijf jaar georganiseerd. Het Twickel College heeft de organisatie nu overgenomen wat voor SOTO verheugend is dat deze uitwisselingen gecontinueerd worden. In 2007 is SOTO in samenwerking met het 1e communie project van de Moeder Teresa kerk begonnen om een aantal weeskinderen uit het Internaat uit Krakovets tijdens de zomer vakantie onder te brengen bij gast gezinnen bij voorkeur met kinderen. Nu wordt het project ondersteund door de Goede Herder parochie van alle katholieke geloofgemeenschappen in Hengelo en omstreken.

bron: website SOTO

Voor de 16e keer vertrok zaterdag 26 september 2009 een tjokvolle vrachtauto vanaf de UT richting Oekraïne, uiteraard weer volgeladen door medewerkers van de `Stichting Onderwijs Twente Oekraïne’ (SOTO). Initiatiefnemer en secretaris van de Stichting is oud-UTmedewerker Jan van Weers (75), die niet voor niets dit jaar de Koninklijke onderscheiding ontving van Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. De transporten, gechauffeerd door vrijwilligers met het vereiste diploma en ervaring, worden steeds door van Weers voorbereid en begeleid. Zijn ervaring met het `nemen’ van de Pools-Oekraïense grens is met de jaren gegroeid. Belangrijk dat een van de chauffeurs vloeiend Russisch spreekt. Een Russische mop wil een douanier er nog wel eens toe verleiden om wat minder chagrijnig te doen en/of een stapje harder te doen dan hij gewend is. Voor steekpenningen – voor wie goed kijkt een regelmatig gebruikt en kennelijk probaat middel om voorrang te krijgen en `zonder problemen’ de grens te passeren – is de Stichting niet in! Dáárvoor dragen de donateurs hun giften niet bij.

Scholen en een hospitaal vormen het voornaamste `doelwit’ van SOTO. Deze maal kon het hospitaal gelukkig worden gemaakt met een centrifuge voor de afdeling Bloedtransfusie, op verzoek van de Stichting beschikbaar gesteld door Stichting Sanquin Nederland. Eerder konden al 5 tandartsstoelen met bijbehoren naar Oekraïne verhuizen, geschonken door `Dental Health International’. De medische apparatuur in het hospitaal verkeert in zorgwekkende staat en stamt veelal uit de jaren ’70 van de vorige eeuw. Het is te gek voor woorden, maar SOTO vormt in dat opzicht de enige hoop voor het ziekenhuis. Als er onder de lezers mensen zijn met goede contacten in een Nederlands ziekenhuis hoort SOTO dat graag (bel Jan van Weers, 074.2193468). Ook nieuwe donateurs zijn méér dan welkom (giro 7949129 ten name van Stichting Onderwijs Twente Oekraïne, Enschede).

bron: redactie UT-Nieuws 8 oktober 2009

2006

oekraineOud-medewerkers in de weer voor Oekraine.

Een enorme vrachtwagen vol met computers, ovens, rolstoelen, wastafels, kleding, schoolborden en ander nuttig materiaal vertrok afgelopen weekend richting Oekraine. Aan boord van de vrachtauto Jan van Weers, oud-UT-medewerker en oprichter van de Stichting Onderwijs Twente Oekraine.

`We krijgen de vrachtauto meer dan vol’, laat Van Weers vlak voor vertrek weten, als hij net klaar is met zijn wekelijkse karwei op de UT. Iedere dinsdagochtend komt een groep vrijwilligers, voornamelijk gepensioneerde UT-medewerkers, op het terrein naast de WOT bijeen om de ingezamelde goederen te controleren en eventueel te repareren. Van Weers was zelf jarenlang vakgroeptechnicus bij EL en ging acht jaar geleden met de vut. Hij was toen al eens in Oekraïne geweest en dacht: Daar is een boel te doen. Eenmaal gepensioneerd richtte hij SOTO op en ging aan de slag. `Ik heb wat andere personeelsleden om me heen verzameld en zo is het begonnen. We krijgen van allerlei kanten goederen binnen, we hebben dit keer bijvoorbeeld een lading stoelen bij ons uit de bibliotheek in de Vrijhof die nu wordt verbouwd. Die gaan naar scholen. Ook uit Cubicus hebben we na de brand een hoop spullen mogen halen. Ik ben er erg alert op. Als ik ergens een schoolbord in een gang zie staan, dan vraag ik meteen aan de gebouwbeheerder of ik het mag hebben.’ Uit particuliere giften betaalt de stichting het transport naar de diverse bestemmingen in Oekraïne.

SOTO richt zich op scholen (onder meer een HTS) en ziekenhuizen. Welkome goederen zijn onder meer leermiddelen voor technisch onderwijs, schoolmeubilair, ziekenhuisbedden, elektronische en medische apparatuur, sanitair en rolstoelen. `Meestal krijgen we een wensenlijstje’, zegt Van Weers. `De laatste keer kreeg ik het verzoek om een kinderrolstoel mee te nemen. Dat is gelukt. De moeder van het gehandicapte kind begon te huilen toen ik haar de rolstoel gaf. Die kon ze immers nooit betalen. Toen zei ik dat dat natuurlijk ook helemaal niet hoefde. Dat zijn mooie momenten.’

bron: redactie UT-Nieuws, 23 mei 2006

Klik hier voor Jan van Weers in de Haagse Tak.

Een Stamgenoten website