Annie Mouchart-van Wersch

1948

Limburgsch dagblad 1985

In mei 1948 gingen 23 door het Rode Kruis nieuw opgeleide verpleegsters naar Batavia. Een van hen was Annie van Wersch, derde van links op de voorste rij. Op de Facebookpagina Stamgenoten werd in oktober 2017 het bericht geplaatst met de vraag: wie is Annie van Wersch?

Medio 1947 deed prinses Juliana een oproep aan meisjes tussen de 21 en 35 jaar om een Rode Kruis opleiding te gaan volgen. Zij konden daarna voor twee jaar naar Nederlands Oost-Indië. Ook kregen zij een opleiding Maleis. Annie was op dat moment 30 jaar.

Al gauw kwam een reactie. Die van haar broer: Hans van Wersch. Hij schreef:
Annie van Wersch was mijn oudste zus en is enkele jaren terug op 92 jarige leeftijd overleden. Zij was gehuwd met Sjef Mouchart en na diens overlijden met Fernand Wijnen, die ook overleden is.
Zij is niet met deze groep verpleegsters meegegaan, omdat mijn ouders bezwaren hadden tegen haar verblijf aldaar. Gelet op haar karakter en met name op de gevaarlijke gebieden met Soekarno-aanhangers.

Annie (1918-2010) trouwde enkele maanden later, in december 1948, met Sjef Mouchart (1919-1972). Hij was wachtmeester 1e klas Rijkspolitie. Zij woonden in Obbicht / Papenhoven en nadien in Schinnen, waar hij gestationeerd was. Zij kregen zeven kinderen. Na zijn overlijden was zij samen met Fernand Wijnen, gymnastiekleraar in Maastricht.

1954

Limburgsch Dagblad 1954

Faanhof was zijn favoriet.
Schrijfbureau voor wachtmeester Mouchart, Obbicht
Het kwam als geroepen

BEEK. 19 Juli. — Eigen red.

Wachtmeester J. Mouchart uit Obbicht is als goed politieman niet gauw van zijn stuk te brengen. Maar toen hij van het Limburgsch Dagbladbericht ontving, dat een prachtig bureau-ministre van de firma Alberti uit Beek zijn eigendom was geworden, omdat hij Faanhof als de winnaar te Bordeaux had aangewezen, is dit toch gebeurd.

Want een nieuw bureau was nu juist wat deze stoere politieman nodig had. Het oude bureau had zijn beste tijd achter de rug en de heer Mouchart had met zijn vrouw al eens overleg gepleegd over de aankoop van een nieuw. De firma Alberti en het Limburgsch Dagblad waren de goede feeën, als wij dit zo eens mogen zeggen, die een vurige wens zomaar in vervulling deden gaan.

 Hoe de heer Mouchart nu uitgerekend bij Faanhof terecht kwam. Wel deze tourrenner is zijn favoriet. En, zo dacht de heer Mouchart, deze lange etappe zal wel op een sprint uitlopen. Faanhof ios uitstekend sprinter. Waarom zou hij dus in Bordeaux niet Is eerste over de eindstreep gaan. Hij weet het nog niet, maar als herinnering aan dit feit, wordt zijn foto oven het bureau van de heer Mouhart gehangen.
Toen de wachtmeester telefonisch van zijn boffen op de hoogte werd gesteld, geloofde hij er vooralsnog niets van. Het zal wel een grap zijn was zijn eerste reactie. Maar toen hij de schriftelijke bewijzen in handen kreeg moest hij het wel geloven.
Uitgerekend een schrijfbureau, dat hij zo hard nodig had. Maandagmorgen heeft de heer Alberti het bureau voorlopig symbolisch aangeboden. Het stond er te glanzen tussen de andere prachtige collecties in Alberti’s meubel- en manufacturen magazijn.

De heer Riche Alberti toonde zich zelf ook zeer blij,  toen hij merkte hoe goed zijn prachtige prijs was gevallen. Hij beloofde gul het prachtige meubelstuk ook nog in Obbicht te laten bezorgen.

bron: Limburgsch Dagblad 20 juli 1954

1969

In oktober vierde hij zijn 25-jarig jubileum als marechaussee. Destijds begonnen als hulp-marechaussee  in Mheer en Obbicht, maar daarna opgeklommen tot wachtmeester 1e klasse. Sinds 1961 was Schinnen zijn standplaats. De krant schreef bij zijn jubileum onder andere: : De heer Mouchart  staat bekend als een zeer humaan politieman.

Klik hier voor Annie van Wersch in de Teuvense Tak.

Een Stamgenoten website