Vic van Wersch, Geleen

vic van Wersch
1919-1983

Op 26 maart 1919 werd Vic van Wersch als Victor Hubert in Eijs geboren. Zijn vader was Willem van Wersch en zijn moeder Elisabeth Juneman. Willem was schilder en Elisabeth de dochter van een schoenmaker. Willem hoefde als jongeman niet in dienst en kon al vroeg beginnen met werken. Zodoende had hij bij zijn trouwen in 1909 al langere tijd een uitstekende baan als schilder. In 1941 kon hij met dit beroep zijn 25-jarig jubileum op de staatsmijn Wilhelmina vieren. 
Het echtpaar kreeg twaalf kinderen die bijna allemaal trouwden en kinderen kregen.

vic van WerschHet zevende kind was Victor Hubert van Wersch. Net als zijn vader werd hij schilder en had hij onder meer in 1942 een verfhandel in zijn geboortedorp Eijs. Vic werd in 1948 in Over-Eijs gekozen in het bestuur van de jonkheid. Ook speelde hij klarinet in de harmonie van Eijs. Op de foto links loopt hij rond 1935/1940 in Eijs met zijn harmoniepet van Sint Agatha.

 

St Agatha Eijs
St. Agatha Eijs. De man naast de man met de trom is Vic. van Wersch. De vijfde van rechts is Hubert Van Wersch, de latere leraar. De vijfde staande man van rechts is Gerard Kokkelmans.

Broer Paul was in Eijs schilder en kwam bij vele mensen. Een echte vakman, maar niet op financieel gebied. Zijn klanten betaalden soms na vele maanden. Victor ging al vaker met hem mee, ook om geld te halen. Langzaamaan groeide hij door en nam met instemming de klanten van Paul over. Paul was meer de kunstenaar en Vic de handelsman. In 1939 slaagde hij, 20 jaar oud,  in Heerlen voor zijn examen Algemeene Handelskennis als onderdeel van het Middenstandsdiploma.

Maar drie schilders in één gezin in het kleine Eijs was te veel. Paul zei op een gegeven moment tegen zijn broer: “Waarom ga je niet naar Geleen. Daar gaan ze nieuwe wijken bouwen en die moeten natuurlijk ook geschilderd worden”.

Februari 1951 begon feestelijk want toen trouwde Victor met Teet Hamers. Dat was toevallig een “oude bekende”: zij was de dochter van een klant uit Bocholtz waar jaren daarvoor Victor als puber met zijn vader was wezen behangen.

Vic van Wersch dacht wel aan verhuizen maar de nieuwe pastoor van Eijs gaf het laatste zetje. Die kwam in oktober 1951. De vorige pastoor liet iedere winter de kerk door de familie Van Wersch schilderen. De nieuwe pastoor Boosten had echter zijn eigen connecties waardoor de familie in de winter geen opdrachten genoeg had. Dat was de druppel. Vic verhuisde met zijn vrouw en twee in Eijs geboren kinderen naar Geleen waar hij een verfhandel en schildersbedrijf aan de Rijksweg-Zuid 150 begon.

rijksweg zuid geleen
Victor Hubert van Wersch adverteert in 1956.

In 1953 opende Verf- en Vernisfabriek W. Paulussen uit Den Haag hier een filiaal. Door de toenemende vraag in Zuid-Limburg naar onze producten en teneinde in staat te zijn de vele afnemers vlot te bedienen, hebben wij in Geleen, Rijksweg 150 Zuid een filiaal ingericht. Dit filiaal wordt op Zaterdag 14 november a.s. des middags om 2 uur GEOPEND. En daarnaast was Vic vertegenwoordiger van het merk Vettewinkel in Geleen en omstreken. De Maurits groeide, er kwamen meer mijnwerkers, het dorp groeide. Victor kon daarvan meegenieten.
 
Tijdens de bevrijding werd in 1944 de gashouder (de zogenaamde Reus van Krawinkel) van de Maurits op 1 september door een geallieerd vergissingsluchtaanval en mitrailleurkogels geraakt en zou gaan exploderen. Door heldhaftig optreden van enkele leden van het personeel van de cokesfabriek, die met gevaar voor eigen leven niet alleen het leven van vele anderen menschen wisten te redden maar ook en materieele catastrophe wisten te voorkomen, werd het gevaar bezworen. (Limburgsch dagblad 7 september 1945).
 
de reus van krawinkelIn diezelfde maand, alleen een jaar later, werd de nieuwe 70 meter hoge gashouder van 80.000 m3 inhoud geplaatst. Die moest natuurlijk geverfd en ieder jaar onderhouden worden. Het Centraal Laboratorium van de Staatsmijnen koos in de vijftiger jaren, na allerlei testen, voor de verf van Vettewinkel. Victor was in zijn nopjes, want hij was immers de vertegenwoordiger van Vettewinkel en schilder. Hij kreeg de opdracht. Er ging per jaar zoveel verf op (15.000 kilo) dat die met de trein gebracht werd. Aangezien er bij de Maurits geen station was, stopte de trein bij de mijn. Doordat die trein zo lang was, stond er een stuk ook op de spoorwegovergang en blokkeerde het verkeer. In die tijd was er niet zoveel verkeer en vooral ’s avonds niet, zodat niemand daarover klaagde. De gashouder van deze cokesfabriek van de Maurits II werd, wegens sluiting van de mijn in 1967, pas in 1975 gesloopt.

vic van wersch verfhandel

In Geleen had Vic een oude hobby weer opgenomen: hij speelde graag accordeon. Maar hij ging verder daarin. Hij werd lid van het plaatselijke accordeon-orkest van de muziekschool.

vic van Wersch
1965

Geleen, 22 aug. 1966:
Degenen, die zondagmorgen in het Réuniegebouw te Geleen Ter receptie kwamen bij het jeugdaccordeon-orkest van de Muziekschool Geleen, dat in Kerkrade de hoogste nationale onderscheiding in de sectie mandoline- en accordeonorkesten had behaald, mochten eerst een kleine tentoonstelling passeren van eretekenen, die het orkest op korte termijn in binnen- en buitenland bij elkaar heeft gespeeld. Boven dit alles uit stak de grote erevlag van het gemeentebestuur van Kerkrade als honorering voor de landstitel in de eerste divisie.
 
Bij de expositie lag niet het bedrag van 500 gulden, dat het orkest dezer dagen ontving van het ministerie van C. R. en M, als tegemoetkoming in de enige tijd geleden ondernomen reis naar de kampioenschappen in Offenburg. Het tijdstip waarop dit bedrag van het Rijk werd ontvangen maakte er meteen een waardering van voor de in Kerkrade behaalde prestatie. Van de burgemeester, die in het buitenland vertoeft, werd een gelukwens-telegram ontvangen. Loco-burgemeester Van Hinsberg, die in gezelschap van de andere wethouders kwam feliciteren, maakte zich de tolk van het gemeentebestuur, toen hij zei, dat de overheid er trots op is dat de jeugd hier laat zien, dat ze ook in staat is een voorbeeld te geven. Het gemeentebestuur heeft grote waardering voor wat de muziekschool en het orkest voor de gemeenschap doen. Deze waardering zal nog tot uitdrukking worden gebracht in de vorm van een officiële ontvangst ten gemeentehuize. De loco-burgemeester bracht lof en dank aan dirigent Willy Bonné en hij wenste het orkest steeds betere prestaties toe.
Onder degenen., die kwamen gelukwensen waren Deken Frissen, een vertegenwoordiging van de EBAD, de heer Cardous van het conservatorium te Maastricht, leraren van de Geleense muziekschool, vertegenwoordigers van culturele en andere
verenigingen en vele supporters. Voor hen allen had voorzitter Vic van Wersch een hartelijk dankwoord.

accordeonorkestRechts staat Vic.
bron: Limburgsch Dagblad 22 augustus 1966,
 
Het gezin verhuisde eind vijftiger jaren van de Rijksweg-Zuid naar de Spoorstraat 3a in Geleen. Dat huis kon Victor nu zelf in 1957 laten bouwen. De Spoorstraat werd kort daarna omgedoopt in Cornelisstraat 7. Jammer genoeg had hij net daarvoor allerlei reclame-etiketten laten drukken met Spoorstraat daarop.

vic van Wersch

Vic hield van practical jokes. Zijn hele leven was er mee verweven vanaf zijn jongste jaren. Zelfs ging hij zover dat hij in 1970 de krant er mee haalde. Hij was toen 51 jaar.

vic van WerschGeleense brigadier kreeg visitekaartjes als jubileumsurprise
GELEEN, 9 april — „Mag ik mij voorstellen: brigadier H. Jennissen, Vermeerstraat 29, Geleen”. Deze woorden stonden op 50 kaartjes die een jongeman gistermiddag uitdeelde voor de woning van de heer Jennissen tijdens diens receptie bij gelegenheid van zijn zilveren jubileum in overheidsdienst. De verbazing van de personen die de receptie bijwoonden steeg nog toen zij in de woning van de jubilaris ontdekten dat deze niet wist waar de visitekaartjes vandaan kwamen.

Gisteravond bleek wie de kaartjes had laten drukken en uitdelen: de heer H.van Wersch uit de Cornelisstraat in Geleen, een oud-buur van de heer Jennissen. „Ik heb gelezen dat de heer Jennissen zou jubileren. Ook las ik dat men van plan is agenten visitekaartjes te laten uitdelen alvorens zij iemand bekeuren”, lichtte de heer Van Wersch toe. ..Hierdoor ben ik op het idee gekomen eens een grapje te maken en visitekaartjes voor mijn oud-buur te laten drukken.

Brigadier Jennissen was gisteren zeer verbaasd toen hij ontdekte dat al zijn gasten in het bezit waren van een visitekaartje waarop zijn naam stond. Toen hij begreep hoe de vork in de steel zat had hij wel schik in de zaak.
bron: Limburgs Dagblad  9 april 1970

Het bedrijf groeide en groeide. Op een gegeven moment had hij tachtig man personeel. 1971 eindigde treurig toen hun derde zoon Jan, 13 jaar oud, overleed.

Klik op een foto voor vergroting:

Victor overleed, 64 jaar oud, in 1993. Zijn vrouw overleed in 2007.

Klik hier voor Vic van Wersch in de Wittemse Tak.
Klik hier voor hun zoon Ruud van Wersch.
Klik hier voor hun zoon Paul van Wersch.

 

Een Stamgenoten website